You need to upgrade your Flash Player.

Laatste nieuws

Kevc Beselare zoek voor seizoen 2016 - 2017 jeugdtrainer U17 gew.
Bij interesse gelieve contact op te nemen met onze J.C. Slosse Ni ...
Voor inschrijving jeugdspelers kevc Beselare
Kan u nog altijd terecht bij Vancoppenolle Eric : jeugdco÷dinato ...
 
 
 
 
 
 

Sponsors

Wedstrijd in de kijker

25/09/2016
Vk Langemark-Poelkapelle A - B - Reserven   

Beloften VK Langemark – U40 KEVC Beselare: 0-0

Na de ontgoochelende en ook wel ontluisterende nederlaag van vorige week tegen Moorslede was de U40 het aan zichzelf verplicht om orde op zaken te stellen tegen VK Langemark. De Buskanters hebben twee ploegen in onze reeks, afgelopen zondag waren het de beloften die de degens moesten kruisen met de U40 van KEVC.

Coach Arsène had vorige week geen enkele moeite om zijn ploeg op papier te zetten aangezien hij maar over elf spelers beschikte. Deze week moest hij meer werken voor zijn geld aangezien onze wedstrijdkern veertien spelers rijk was. Carnelius (in zijn onopvallend keeperplunje) stond tussen de palen en kreeg met Ronpélé, Lembi en Toro een inmiddels vertrouwd trio voor zich uit. Een nog vertrouwder drietal vonden we terug in de as van het veld alwaar Pluisje, Visje en de wederoptredende captain Boucky de lakens moesten uitdelen. De flanken werden bevolkt door Bertn en Calliballi terwijl Flitse en Gekke Lo voorin brokken moesten maken alsof we nog steeds in het jaar 2006 vertoefden. Nick, PJ en Tommie werden achter de hand gehouden op de bank.

Toen we omstreeks 8u45 de parking van Langemark opstrompelden (weliswaar in stijl met onze nieuwe outfit), zagen we hoe onze tegenstanders alle dikke zweetdruppels aan het produceren waren op het veld. Andere ploegen zouden daar waarschijnlijk geïntimideerd door zijn, maar de U40 ligt al lang niet meer wakker van dergelijke fratsen. Drie jaar geleden (ons eerste kampioenenjaar) was het wekelijkse kost dat we op hoongelach onthaald werden voor de wedstrijd terwijl het lachen onze tegenstanders meestal al snel verging eens de partij op gang gefloten werd. Maar dat was natuurlijk wel drie jaar geleden…

Toen de wedstrijd tegen Langemark op gang gefloten werd, was het al na enkele minuten duidelijk dat het geen ‘walk in the park’ zou worden. De oude, roestige dieselmotoren van de U40 kwamen maar traagjes op gang terwijl de vlammende naftebakken van Langemark aan 100 km/u uit de startblokken schoten. Dat in combinatie met het zeer grote (vooral brede) veld van Langemark zorgde ervoor dat het pompen of verzuipen was in het openingskwartier. Hoogst uitzonderlijk zette de U40 de defensieve organisatie voorop, wat ervoor zorgde dat ook primadonna’s als Pluisje, Visje en Flitse hun tutu moesten inruilen voor een overall. Die topingesteldheid loonde want langzaam maar zeker kwamen ook wij in de wedstrijd.

Erg veel doelgevaar viel er niet te noteren, het was vooral op stilstaande fases dat we de jongens van Langemark schrik konden aanjagen. Aan de overkant glipte er nu en dan eens een vlegel door de mazen van het net maar gelukkig keepte Carnelius een vlekkeloze partij met een paar prima reddingen. Het kraakte en piepte soms aan alle kanten, maar toch haalden we de rust met de brilscore die nog steeds op het bord stond. Eenmaal aangekomen in de kleedkamers werd al snel duidelijk dat er zich een wissel opdrong. Onze kapoen Bertn had namelijk een asgrauw kleurtje gekregen en moest dringend aan een zuurstoftank gehangen worden. Zijn eerste helft was eigenlijk één langgerekte ‘beep test’ maar dan zonder de Bolero van Ravel als achtergrondmuziek… Zijn plaats werd ingenomen door PJ terwijl ook Toro (sukkelend met een kleine blessure) vervangen werd door Nick. Halfweg de tweede helft ruimde ook Calliballi plaats voor Tommie.

Onze nieuwbakken T2 Hervé (voor de mensen die hem nog niet zouden kennen (haha!): hij is eigenlijk de Bartel Van Riet van Beselare) bezorgde ons tijdens de rust ‘de feuille’ zodat we de geboortejaren van onze tegenstanders konden gadeslaan. Wat bleek? Tommie, met zijn 25 lentes de benjamin van de U40, zou meteen de oudste veldspeler zijn bij Langemark. En nog beter: ons oudersdomsdeken Visje was al achttien jaar oud toen de oudste speler van Langemark nog lustig nipte van diens kloeke moederborst. Bertn maakte ook een vergelijking in die trant maar aangezien er ook tieners en adolescenten meelezen, verlaat die de vier muren van de kleedcabine niet…

In de tweede helft kregen we meer van hetzelfde, al kwam de U40 duidelijk meer in de wedstrijd. Ook wij konden in bepaalde periodes onze wil opleggen aan Langemark en kwamen er een paar keer goed uit langs de flanken. Lembi probeerde via een vrije trap ook nog eens zijn geluk van op een meter of 35-40, maar zijn poging werd vanonder de deklat getipt door de Langemarkse doelman. Boucky knikte een corner een metertje over en even later was er een strafschopgeval met een zeer doordringend geurtje aan toen Flitse onderuit werd geduwd in de zestien. Jammer genoeg had de scheids blijkbaar nog een eitje te pellen met onze PDG… “Had hij hem misschien ooit eens een gammele laptop verkocht?”, hoor ik u denken. Nee hoor, maar het was dezelfde scheids die door toedoen van een rode kaart van Flitse eens de verplaatsing naar het bondsgebouw in Brugge moest maken. Die vijf liter benzine kostten ons dus een strafschop zondag, zonde!

Het laatste kwartier was het opnieuw pompen of verzuipen voor de U40. We kropen in onze egelstelling en verdedigden het puntje dat we in handen hadden met hand en tand. Langemark kreeg nog een paar kleine kansen maar onze ploeg (en Carnelius in het bijzonder) stond pal. Het laatste fluitsignaal kwam iet of wat als een verlossing, dit voelt dan ook aan als een gewonnen punt. De grote ontgoocheling bij onze tegenstanders (die ons smalend “het oudemanhuis” noemden) ging er bij de U40 in als zoete koek. Met een vijf op twaalf zijn we ietwat aarzelend begonnen aan het seizoen maar het is nu al duidelijk dat het niveau heel wat hoger ligt dan de voorbije jaren. De hoofdvogel afschieten zit er niet in, het zal pas na een maand of twee duidelijk worden op welke positie we mogen mikken.

De honger, teamspirit en de passie -die de voorbije weken al eens durfden te ontbreken- zijn gelukkig helemaal terug. Een felbevochten en verdiend punt pakken tegen een ploeg als Langemark geeft op die manier bijna net zo veel voldoening als een flutploegje kloppen met 10-0. Gewoon deze lijn doortrekken en dan kunnen we binnen twee weken (volgende week zijn we bye) hopelijk onze eerste driepunter vieren met de nieuwe shirts. Vamos!